تبلیغات
برو بچ رزمیکار - مطالب دی 1390
 
درباره وبلاگ




مدیر وبلاگ : حسن کاظمی
نویسندگان
نظرسنجی
به نظر شما کدام ورزش رزمی از همه قوی تر است؟













آمار وبلاگ
  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :

اللّهُمَّ كُنْ لِوَلِیِّكَ الْحُجَّةِ بْنِ الْحَسَنِ صَلَواتُكَ عَلَیْهِ وَعَلى آبائِهِ فی هذِهِ السّاعَةِ وَفی كُلِّ ساعَةٍ وَلِیّاً وَحافِظاً وَقائِدا ‏وَناصِراً وَدَلیلاً وَعَیْناً حَتّى تُسْكِنَهُ أَرْضَك َطَوْعاً وَتُمَتِّعَهُ فیها طَویلاً

خدمات وبلاگ نویسان جوان



برای نمایش تصاویر گالری كلیك كنید


دریافت كد گالری عكس در وب


منبع : خدمات وبلاگ نویسان جوان          www.bahar22.com رفتن به بالای صفحه
برو بچ رزمیکار
- همچون ببری درنده و خشمگین باش اما از کنار آهوی بی پناه به آرامی گذر کن
صفحه نخست             تماس با مدیر           پست الکترونیک               RSS                  ATOM
سه شنبه 27 دی 1390 :: نویسنده : حسن کاظمی

سلاح سردی به نام ناگیناتا ( NAGINATA )
این سلاح ژاپنی بیش از 1500 سال قدمت دارد و نام آن حتی در کتاب کوجیکی نیز ذکر شده است. ناگیناتا از یک دسته چوبی و یک تیغه خمیده فلزی تشکیل شده است و شباهت زیادی به گوان دائو ( سلاح چینی ) و گلیو(سلاح اروپایی ) دارد. اولین سند مکتوبی که بیانگر کارایی خوب ناگیناتا در میدان جنگ است در سال 1086 به رشته تحریر درآمده است و درآن ناگیناتا به عنوان سلاح ایده آل قهرمانان و جنگجویان بزرگ معرفی شده است.
طی نبرد گمپای (1180 الی 1185 ) که طی آن دو خاندان تایرا و میناموتو با یکدیگر در جدال بودند ، ناگیناتا خوش درخشید و مشخص شد که این سلاح بر علیه سواره نظام حربه مرگباری است.

در دوران ادو این سلاح در میادین جنگ کمتر مورد استفاده قرار می گرفت و در همین زمان بود که ناگیناتا به عنوان یک سلاح مورد توجه بانوان قرار گرفت . بانوانی که شوهران آنها سامورایی بودند نیاز به سلاحی داشتند تا بتوانند در زمان غیبت شوهرانشان ( به دلیل حضور در میادین جنگ ) از خانه و خانواده خود دفاع کنند و ناگیناتا بهترین انتخاب ممکن بود. ناگیناتا سلاح بسیار مناسبی  است زیرا می توانند با صرف نیرویی مناسب با جنگ آوران مرد درگیر شده و ضمن حفظ فاصله ضربات کشنده ای را به حریف وارد آورند ، دسته این سلاح همانند اهرم عمل کرده و به همین علت نیروی بدنی زیادی برای استفاده از آن نیاز نیست.





نوع مطلب : سلاح سرد، 
برچسب ها :


دوشنبه 26 دی 1390 :: نویسنده : حسن کاظمی

نام و شهرت : بروس لی
سبک : جیت کاندو
تاریخ تولد : ۲۷ نوامبر ۱۹۴۰ مطابق با 7 آذر 1319
محل تولد : آمریکا
تاریخ فوت : ، ۲۰ ژوئیه ۱۹۷۳ مطابق با 30 دی 1351
محل فوت : هنگ کنگ

مهمترین فعالیت

 

ابداع رشته جیت کاندو و سبک مبارزه منحصر به فرد در فیلم های رزمی استاد هنرهای رزمی، بازیگر فیلم‌های رزمی، فیلسوف و بنیانگذار سبک جیت کوان دو (Jeet Kune Do) است. او به عنوان تاثیر گذار ترین رزمی کار قرن بیستم و نماد فرهنگی (cultural icon) شناخته شده است. او همچنین پدر دو بازیگر به نام های براندون لی (Brandon Lee) و شانون لی (Shannon Lee) بود.
بروس لی در سانفرانسیسکو در کالیفرنیا به دنیا آمد و تا اواخر نوجوانی در هنگ کنگ بزرگ شد. فیلم های تولید هالیوود که او در هنگ کنگ بازی کرد موجب ارتقای سطح فیلم های رزمی هنگ کنگ شده بود و تحسین عامه را برانگیخت و موجی از علاقه مندی به فیلم های هنر‌های رزمی چینی را در جهان غرب به وجود آورد. کارگردانی و جو فیلم های او هنر های رزمی و فیلم هنر های رزمی را در هنگ کنگ و بقیه جهان تغییر داد.
لی به یک چهره نمادین تبدیل شد به خصوص برای چینی ها، زیرا در فیلم هایش به عنوان افتخار ملی برای چین و ملی‌گرایی چینی ظاهر شد. او در ابتدای امر به یادگیری هنر های رزمی چینی (کونگ فو) مخصوصا وینگ چون پرداخت.

مراحل اولیه زندگی

بروس لی در ۲۷ نوامبر سال ۱۹۴۰ ساعت اژدها بین ساعت 7 تا 9 صبح در سال اژدها (Year of the Dragon) طبق تقویم طالع‌بینی چینی در یک بیمارستان چینی در چیناتون سانفرانسیسکو (San Francisco’s Chinatown) به دنیا آمد.[۳] پدرش لی هو چون (Lee Hoi-Chuen) چینی بود . مادر کاتولیکش گریس هو (Grace Ho) یک چینی آلمانی تبار بود. وقتی بروس لی سه ماه داشت والدینش به هنگ کنگ برگشتند در مورد تابعیت او اختلاف وجود دارد شاید آمریکایی بود شاید چینی بود و شاید هم بریتیش سابجکت (British subject) بود (زیرا اهالی هنگ کنگ در زمان او بریتیش سابجکت بودند(
نام کوچک چینی بروس لی، جان فان (Jun Fan) بود. وقتی بروس لی متولد شد، نام انگلیسی بروس (Bruce) به نظر می‌رسد توسط پزشک خدمتکار بیمارستان، دکتر ماری گلاور (Mary Glover) (و بعضاً گفته می‌شود که پرستار بود) برروی بروس لی گذاشته شد. اگرچه خانم لی در بدایت امر چندان به فکر گذاشتن اسم انگلیسی روی نوزادش نبود ولی این نام را متناسب انگاشت و با نام دکتر گلاور موافقت کرد. به هر حال نام انگلیسی او هرگز به همراه نام فامیلی او استفاده نشد تا این که در یک دبستان که یکی از بخش های کالج لاسال (La Salle College) (یک دبیرستان در هنگ کنگ) بود در سال 10 یا 12 سالگی ثبت نام کرد. و بعدا در دبستانی دیگر. (کالج فرانسیس خاویر در کولون) (St. Francis Xavier's College in Kowloon) که در آنجا لی به نماینده تیم بوکس در مسابقات بین مدارس می‌شود.
حرفه بازیگری پدر بروس لی هوی چون یک ستاره مشهور اپرای کانتونیایی بود. لذا بروی لی از طریق پدرش در سینما مطرح شد و وقتی کودک بود در حالی که خیلی کوچک بود در چند فیلم سیاه و سفید کوتاه بازی کرد. لی اولین نقشش را به عنوان نوزاد در کالسکه بازی کرد. وقتی که او 18 سال داشت 12 فیلم بازی کرده بود.
در 1959–1964 در ایالات متحده بروس لی سودای بازی کردن در فیلم ها را از سر به در کرده و هنر های رزمی را پی گیری کرد.
آغاز کار و ورود به هنرهای رزمی اولین آشنایی بروس با هنرهای رزمی توسط پدرش - لی هوی چون- صورت گرفت. او در ابتدا مهارتهای پایه‌ای در سبک تای چی را از پدرش فرا گرفت.سی فوی بروس لی یعنی استاد بزرگ وینگ چون - ییپ من - همکار و دوست پدر او بود. بروس از سن ۱۳ تا ۱۸ سالگی تحت تعلیم استاد هنگ کنگی خویش ییپ من بود.
مانند اکثر مدارس هنرهای رزمی چینی در آن زمان، کلاس‌های سیفو ییپ من توسط شاگردان ارشد و درجه بالا اداره می‌شد. یکی از شاگردان ارشد ییپ من «وانگ شون لئونگ» بود. بر طبق گفته‌ها او بیشترین تأثیر را بر کونگ فوی وینگ چونِ بروس لی داشته‌است. پس از اینکه تعدادی از شاگردان پپپ من به دلیل بعضی آداب و رسومات چینی از آموزش به بروس لی خودداری کردند، ییپ من به طور خصوصی شروع به آموزش بروس لی کرد. بروس همچنین بوکس غربی را نیز یاد گرفت و مسابقه فینال قهرمانی بوکس در سال ۱۹۵۸ را با ناک اوت کردن «گری الم» که قهرمان سه بارهٔ مسابقات بود، در راند سوم به پایان رساند. قبل از مسابقهٔ نهایی بروس سه حریف قبلی اش را مستقیماً در همان راند اول ناک اوت کرده بود.بعلاوه بروس تکنیکهای شمشیرزنی غربی را از برادرش «پیتر لی»- که قهرمان شمشیرزنی در زمان خودش بود- یاد گرفت.

ورود به آمریکا

بروس لی در سن ۱۹ سالگی به منظور ادامه تحصیل و تنها با ۱۰۰ دلار با کشتی وارد ایالات متحده آمریکا شده و در مدرسه فنی ادیسون ثبت نام کرد. سپس به تحصیل در رشته فلسفه مشغول گردید.
آموزش کونگ فو به غیر چینی‌ها بروس لی در ابتدای ورودش به آمریکا و برای تامین هزینه تحصیلش ناگزیر در رستوران کار می‌کرد اما چون احساس می‌کرد این کار در شان وی نیست این کار را رها کرده و تصمیم به آموزش کونگ فو گرفت و با استقبال فراوان دوستانش مواجه شد.



ادامه مطلب


نوع مطلب : معرفی سبک واساتید، 
برچسب ها :


یکشنبه 18 دی 1390 :: نویسنده : حسن کاظمی

 

گاکوئه

نوعی انگشتر که روی آن دو برجستگی دارد که به مانند سوزن دربدن حریف فرو میرود.

تسون جوتسو

بادبزن معرفی که روی آن تیغهای زهردار نصب شده باشد . هنر استفاده از بادبزن زنان سایه

جوته

نوعی سای دفاعی میباشد که اندازه آن کوچکتر از سای می باشد درضمن تنها میتوان با یکطرف آن دفاع کرد.

آیکوچی

نوعی چاقو کوچک است که به رنگ پوست یک نینجا ساخته میشود وبه مانند یک تکه چوب معمولی می باشد که زمانی که از هم جدا میشود حریف متوجه میشود که در وسط آن چاقو پنهان شده است.

ناکاته

این نوع سلاح که یکی از معرف ترین سلاحهای زنان نینجا به شمار میرود بجای ناخن بلند از آن استفاده میشود. این سلاح در نوک پنج انگشت بصورت جدا جدا فرو میرود . برای فروکردن وچنگ زدن به نقاط حساس دشمن بهترین سلاح به شمار میرود . این نوع سلاح به پنجه گربه نیز مشهور می باشد.





نوع مطلب : سلاح سرد، 
برچسب ها :


پنجشنبه 15 دی 1390 :: نویسنده : حسن کاظمی

سلاح شوریکن

شوریكن جوتسو سلاحی كوچك ، مخرب و ویران كننده ، ساده ، ولی مرگبار : سلاحی منحصر به فرد یك نینجا واقعی شوری كن یا تیغ های پرنده ، و برنده عبارتی است كه از دورة موروماچی (1573-1623 ) به كار برده شد .
شوری كن اوچی به فراگیری شوری كن اصلی ، در زمان جنگهای داخلی ژاپن ، 1467-1591 مربوط می شود . مهارت در پرتاب شورایكن در میدان جنگ تكامل پیدا كرد و به همین جهت آن دوره ، دوره ی طلائی نینجا نامیده شد .یك ضربه ی كاری و دقیق باعث پارگی شاهرگ و در نتیجه، مرگ خواهد شد .
نینجاها در میدان نبرد ، برعكس سامورایی ها ، از قانون خاصی پیروی نمی كردند و به همین دلیل ، آزادانه ، از هوش ، مهارت خود استفاده می كردند . شوری كن جوتسو آغشته به زهر ، اسلحه ی مورد علاقه ی ایكوسا – سینوبوی بود كه در مدتی كمتر از یك ثانیه – دشمن را از پا در می آورد . یك نینجای سنتی ،راههای گوناگونی برای بدست آوردن زهرهای مهلك میدانست این منابع گیاهان سمی ، احشا پراز سم یك نوع ماهی ژاپنی ریشه ی زهرآلود گیاهان ، غدد زهر آگین مار ترشحات سمی از پوست دوزیستان ، زهرابه ی عقرب و بند پایان بودند . شوریكن لحظات قبل از هر عملیاتی ، به سم آغشته می شد تا از خطر مجروح شدن و مرگ نینجا بر اثر حمل این اسلحه جلوگیری شود . حتی یك خراش سطحی نیزه می توانست این سم را وارد خون كند یك نینجا می توانست با خرد كردن برگها و ریشه ی گیاهان گوناگون كه در ژاپن می روییدند ، حریف خود را نیمه بیهوش یا خواب كنند . البته امروز نینجاها احتیاج به ساختن سم سنتی ندارند چرا كه می توان به راحتی با علوم شیمی ویژه ی نین جوتسو سم دلخواه را ساخت . جاسازی شوریكن جوتسو كیفهای مخصوصی وجود دارد كه حمل تعدادی از شوریكن را ساده كرده است. همچنین بر شمشیر پشت محافظ دسته دو عدد شوریكن نصب می شود . بر روی غلاف بوشورایكن جاسازی می شود . همچنین در داخل گی نینجا (لباس) جیبهایی تهیه شده است كه در آنها نیز می توان شورایكن را پنهان كرد . انواع شورایكن را می توان بر روی گی نینجا پنهان كرد یا زیر در ، بغل كفش نینجا ، پشت دستها ، پشت پاها ، پشت كمر ، پشت كمر بند ، پشت سر ، روش های پنهان كردن انواع شورایكن می باشد . شورایكن های سنتی كه در 500 سال پیش از آنان استفاده می شود هم اكنون در موزه ی دائم بوجینكان توكاكورونینجا ژاپن نگهداری می شود . نامهای گوناگونی برای نحوه ی پرتاب این اسلحه در ژاپن ، به كار برده می شود : شورایكن – وازا: فن های شورایكن شوری كن – ناگه : پرتاب واقعی شوری كن – جوتسو : مهارت و استادی در شورایكن شوری كن – اوچی : ضربه یا پرتاب شوری كن دو نوع شورایكن اصی وجود دارد : البته از نظر ظاهر صدها نوع هستند ولی به طور كلی به دو نوع تقسیم می شوند . شاكن كه لبه های متعددی دارد . بو شورایكن كه كشیده و به شكل چاقو است ، بو شوری كن اشكال مختلفی دارد : هاری – گاتا سوزنی شكل است؛ تانتوگاتا كه شكل خنجر تیز است یاری – توهوگاتا مانند نیزه است ریو – تانكن – گاتا دو لبه است ؛ و امیی- گاتا به شكل چلجله « شاكن نیز به شكلهای گوناگون وجو دارد سانكو گاتا یا سه پره “ شی هو “ كه نوكهای آن از چهار جهت منشعب می شوند «جوجی» به شكل صلیب “ گوهو “ از شش جهت “ هاپو” از هشت جهت جوپو از ده جهت منشعب می شوند مانند چی شبیه چلیپا یا صلیب شكسته “ ناگارا مانجی “به شكل منحنی یا خمیده كاكومانجی مانند زاویه 90 درجه یا قائم روپوشوری كن نوكهای آن بر روی یك حلقه یا پیچ نصب شده ؛ « كومی آواسه » به شكل دو شوری كن به هم وصل شده است . گاهی از شوری كن برای تیز كردن یا خم كردن بوكن یا شمشیرهای چوبی نیز استفاده می شود . شوری كن با لبه های متعدد، برای زخمی كردن ، به كار برده می شود. یك نوع شورایكن چوبی نیز وجود داشت كه برای جلو گیری از صعود دشمن ا زدیوار هنگام شب استفاده می شد. تكنیكهای رهایی شورایكن احتیاج به تفكر تمركز ودقت دارد . برای بدست آوردن تمركز و دقت باید خود را بهتر شناخت . محیط اطراف را با دقت بررسی كرد هدف را مشخص كرده برای بدست آوردن آن جنگید و تلاش كرد . * سلاحهای مدر ن امروزی نینجا همراه با سلاحهای سنتی برای آموزش هنرجویان نین جوتسو در فراگیری پرتاب شورایكن به دقت جدول زیر را حفظ كنید



ادامه مطلب


نوع مطلب : سلاح سرد، 
برچسب ها :


پنجشنبه 15 دی 1390 :: نویسنده : حسن کاظمی
تكنیكهای جودو

تعدادی از تكنیكهای هنر رزمی جودو در مسابقات جهانی

دانلود




نوع مطلب : جودو، کیلیپ ورزشی، 
برچسب ها :


دوشنبه 12 دی 1390 :: نویسنده : حسن کاظمی
نکواندو واقعی

این هم یک کلیب خیلی زیبا از مبارزات ود فاع شخصی تکواندو نظر خود من بعد از دیدن این کلیب نسبت به هنر رزمی تکواندو خیلی عوض شد به شما هم پیشنهاد میکنم از دست ندیدن

 
دانلود
منبع:yinyang.ir




نوع مطلب : کیلیپ ورزشی، 
برچسب ها :


یکشنبه 11 دی 1390 :: نویسنده : حسن کاظمی
شیمه وازا




نوع مطلب : جودو، 
برچسب ها :


 
بررسی ورزشهای رزمی جهان با توجه به تحولات جامعه شناختی و تاریخی قسمت دوم

۳- سبکهای کره‌ای:

بر خلاف آنچه در کشور ژاپن مشاهده کردیم در کشور کره بجای نبرد میان مردم و فئودالها، جنگ میان حکومتهای محلی در غرب چین بدلیل نبود یک حاکمیت مقتدر، قابل مشاهده است. مردم کره مردمی خشن‌تر و آتشین مزاجتر از دیگر کشورهای شرق آسیا هستند. بهمین دلیل هنر رزمی ویژه آنها یعنی تکواندو منتظر نزدیک شدن به حریف جهت اجرای تکنیکها (آنطور که در هنرهای رزمی ژاپنی معمول است) نمانده و بر مبارزه در فاصله دورتر تمرکز می‌یابد و بیشتر بر ضربات پا تکیه دارد. البته بلندتر بودن قد مردم کره نسبت به چینیها و ژاپنیها را هم نباید در انتخاب این روش مبارزه از نظر دور داشت. بطور کلی کره‌ایها هم متاثر از چین و هم متاثر از ژاپن بوده‌اند و این مطلب را می‌توان در هنرهای رزمی دیگرِ کره مشاهده کرد. بطوریکه رشته رزمی «هوا رنگ دو» با حرکات نمایشی بیشتر متاثر از سبکهای چینی و رشته «هاپکیدو» متاثر از سبکهای ژاپنی قرار داشته است. البته کره‌ایها تمایل زیادی به ایجاد رشته‌های ترکیبی داشته‌اند بطوریکه رشته‌هایی مانند «کوک سول وان» و «هان مو دو» را در دهه‌های اخیر می‌توان نام برد.

۴- سبکهای فلیپینی - اندونزیایی:

مردم فیلیپین همچون دیگر مردم مجمع الجزایر نشین آسیای جنوب شرقی متاثر از فرهنگ هند و منشعب شده از همان نسل می‌باشند. به همین دلیل نیز آنان را مجموعه هند شرقی می‌نامیدند. بدلیل قرارگیری در مناطق استوایی و آب و هوای گرم و محصولات کشاورزی، این ناحیه بیش از ۶۰ درصد آنها را کشاورزان تشکیل می‌دهند و در زندگی مبتنی بر کشاورزی خویش از آداب و رسوم و حرکات ناشی از شغل خویش در حرکات و مبارزه خود استفاده می‌نمایند.

آنچه بیشتر از همه در سبکهای مبارزاتی فیلیپین قابل توجه است یکسان بودن پایه حرکات در حالت بدون سلاح و حالت دارا بودن سلاح است که فراگیری آن را از نظم و قانونمندی خاصی برخوردار می‌سازد. وجود محیط استوایی و فراوان بودن نیزارها در این مناطق و لزوم عبور از آنها، فیلیپینیها را وادار به استفاده از نوعی شمشیر کوتاه با تیغه پهن (شِلی) نموده است که از یک سو در میان نی‌ها گیر نکند و از سوی دیگر برای قطع نی‌ها احتیاج به قرار گرفتن قسمت اعظم طول شمشیر در میان نی‌ها نباشد. بهمین دلیل تمرکز در این شمشیرها بر برش توسط قسمت هلالی بالای شمشیر است.

زمانی که از دو شمشیر جهت عبور از نیزارها استفاده می‌شود از ضربات راست و چپ مورب جهت برش استفاده می‌شود که این روش در مبارزه با شمشیر دقیقا تقلید می‌گردد. از طرف دیگر نی‌های بریده شده نیز خود می‌توانسته‌اند بعنوان سلاح مورد استفاده قرار گرفته و بصورت تک یا دوبل استفاده شوند.

مبارزات مردم فیلیپین برای آزادی، قدمتی طولانی ندارد. زیرا استثمار در این سرزمین به نظام جدید سرمایه‌داری و توجه آن کشورها به فیلیپین بعنوان منبع تهیه موارد اولیه صنعتی باز می‌گردد. «کالی» را به عنوان مادر هنرهای رزمی فیلیپین می‌شناسند. هنگامی که این کشور تحت تسلط اسپانیا بود انجام کلیه هنرهای رزمی در این کشور ممنوع و جرم محسوب می‌شد. عناصر سبک رزمی کالی در بازیهای محلی و رقص‌های ذاتی مردم این کشور پنهان بود و تحت تاثیر نفوذ اسپانیایی‌ها، هنرهای رزمی و ذاتی مردم فیلیپین به نامهای اسکریما، استوکادا، آرنیس و دمانویا آرنیس شناخته شدند.

کالی از جنوب این کشور می‌آید، آرنیس از شمال و اسکریما متعلق به مرکز این کشور می‌باشد. دوازده منطقه مبارزه در کالی وجود دارد، اسکریما هشت یا نه منطقه مبارزه دارد و آرنیس هم دارای چهار تا شش منطقه مبارزه است. استفاده از چوب کوتاه یا یک خنجر بلند، استفاده از دو اسلحه به صورت همزمان که شامل یک شمشیر و یک خنجر می‌باشد، مبارزه با دستان خالی که در آن از ضربات مشت، لگد و یا گلاویز شدن با حریف استفاده می‌شود. استفاده از میله و نیزه و زدن ضربه به طور همزمان، استفاده از سلاحهای قابل انعطاف همچون شلاق، طناب دندانه‌ای، سلاح‌های پرتابی مانند کمان و تفنگ بادی از جمله روش‌های مبارزه در این سبک‌ها محسوب می‌شوند. میله‌هایی که در سبک آرنیس استفاده می‌شوند عمدتا از جنس چوب هستند و یا از جنس نوع خاصی از بامبوی فیلیپینی که به آنها «راتان» گفته می‌شود. طول آنها معمولا هفتاد سانتیمتر و قطرشان دو سانتیمتر است. در اسکریما و آرنیس، مبارزان بیشتر از میله یا چوب استفاده می‌کنند و در کالی، سلاح مورد استفاده تیغه یا شمشیر است. اما نکته مشترک بین همه این سبکها، هندسه است.

در ضربات دفاعی و به هنگام حملات، همه حرکات، خطوط و مسیرها و همچنین زاویه‌های انتخاب بسیار مهم می‌باشند. استفاده مستقل از دستها و یا دستها و پاها توامان با اجرای تکنیکها، نیازمند کسب تجربه بسیار می‌باشد. در هنرهای رزمی فیلیپینی، استفاده از زانو، آرنج، لگدهای کوتاه و مشت در هنگام ایجاد فاصله بسیار نزدیک بین دو مبارز آزاد است. ضربه با سر، گرفتن حریف، پرتاب، ضربه با آرنج، شانه، قوزک و زانو نیز آزاد می‌باشد. اگر چه واژه اسپانیایی (آرنیس دی مانو) عملا به معنای هنر مهار کردن حرکات دست می‌باشد. ولی به روشی از دفاع شخصی اطلاق می‌شود که مبداء پیدایش آن کشور فیلیپین بوده و محور اصلی آن استفاده از شمشیر، ترکه‌های چوب و سایر سلاحها می‌باشد. در این هنر رزمی تکنیکهای دست غیر مسلح در درجه دوم اهمیت قرار دارند. آن زمان که این روش مبارزه برای مدت زیادی در اروپا کم شناخته شده بود، به واسطه مهاجرت شمار زیادی از فیلیپینیها به آمریکا در آن کشور رواج یافته بود. علیرعم اینکه این هنر رزمی در ابتدا «کالی» نامیده می‌شود در حال حاضر غالبا «آرنیس دی مانو» یا به عبارت دیگر اسپانیایی آن «اسکریما» خوانده می‌شود که معنای عام آن زد و خورد یا مبارزه می‌باشد. این هنر رزمی دارای تاریخ طولانی و پر فراز و نشیبی می‌باشد که می‌توان در تعقیب آن به سال ۱۵۱۲ میلادی بازگشت. زمانیکه فیلیپین در سیطره اسپانیا قرار گرفته بود ، آموزش آرنیس دی مانو همتراز آموزش خواندن و نوشتن، آموزشهای مذهبی و زبان سانسکریت اعمال می‌شد و به مثابه گونه‌ای از آموزش نظامی کودکان و نوجوانان در کلاس جنگ و محاربه وضع گردیده بود. اسپانیاییها در راه تحمیل اراده خود بر ساکنان فیلیپین که با استفاده از خنجر و چوب مرتکب اقدامات مرگبار می‌شدند با معضلات جدی مواجه بودند. چرا که ابهت اسپانیهاییها فقط در سایه استفاده از سلاح گرم متجلی می‌گردید. در طی قرن هجدهم که اسپانیاییها به فیلیپین سلطه داشتند آموزش و تمرین آرنیس دی مانو مطلقا ممنوع بود (همانگونه که ژاپنی‌ها حمل سلاح را برای ساکنین اوکیناوا ممنوع کرده بودند). حمل یک قداره یا خنجر نیز ممنوع بود. این محدودیتها جهت متمدن کردن فیلیپینیهای آتشی مزاج اعمال می‌گردید. در این شرایط بود که آرنیس دی مانو تبدیل به یک هنر رزمی سری گردید که بطور مخفیانه آموزش داده شده و تدریس می‌گردید (همانند کاراته در اوکیناوا). زمانیکه آرنیس دی مانو از دنیای سری خود خارج شد برای اسپانیهاییها غیر قابل تشخیص بود. چرا که این هنر رزمی در قالب رقصی متناسب با موسیقی محلی فیلیپینی پدیدار شده بود. رقصی که ضمن انجام حرکات زیبا و جذاب و بدون اسلحه انجام می‌شد. این رقص برای اسپانیاییها تا حدی جذاب بود که اجازه دادند در تشریفات و آیین‌های عمومی نیز اجرا شود. بهر حال آرنیس دی مانو در مقامی زنده و پایدار متجلی شد بگونه‌ای که نیروهای اشغالگر بعضا اثرات آنرا در اماکن آشوبزده مشاهده می‌کردند. با گذشت نسلها این سیستم مبارزه‌ای محلی در نزد عامل مردم تحت عنوان آرنیس دمانو شناخته، زنده نگهداشته و به نسلهای بعد سپرده شد. هنگامیکه حکومت استعماری اسپانیاییها در سال ۱۹۸۹ میلادی به پایان رسیده و زمان امور به دست آمریکاییها سپرده شد، ممنوعیت تمرین آرنیس دمانو لغو گردید. با وجود اینکه رقابتهای این رشته ورزشی در تعطیلات عمومی و بصورت آزاد برگزار می‌گردیدند، هنوز اساتید این فن از آموزش عمومی تکنیکهای آن خودداری می‌کردند و آرنیس در غالب یک هنر سری باقی ماند. با گذشت سالها مبارزات فراوانی انجام شد، چرا که آن زمان ژاپنیها بر علیه فیلیپین اعلام جنگ کرده و به حریم آن کشور تجاوز نمودند و تعدادی زیادی از فیلیپینیها در کنار آمریکاییها درگیر جنگهای تن به تن و چریکی شدند. شواهد دال بر این وجود دارد که در موارد متعددی، افراد زندگی خود را مرهون آموزشهای آرنیس دمانو بوده‌اند. سلاح رسمی آن کارد سنگین و بزرگی بود که به سلاح سنتی آنها یعنی ساطور شباهت داشت و حکایت از آن می‌نمود که آنها توانسته‌اند در خلال مبارزات انجام شد در یک دوره زمانی طولانی تکنیکهای مبارزه خود را اصلاح کنند. یکی از سلاحهای مشترک میان رشته‌های رزمی چینی و ژاپنی و فیلیپینی سلاح معروف نانچیکو است. دلیل این موضوع آنست که نانچیکو بعنوان ابزاری جهت شالی کوبی به شکل دستی استفاده می‌گردید و وجود برنج کاری در این سه کشور باعث اشتراک در استفاده از این وسیله گشته است. زیرا همانگونه که ذکر گردید، این رشته‌ها در واقع مبارزه و زندگی می‌باشند که در اثر نوع زندگی و نیازهای موجود طراحی شده و تغییر یافته‌اند.

اندونزی، چهارمین کشور پرجمعیت دنیا محسوب می‌شود. اندونزی متشکل است از ۳۷۰۰ جزیره که از این تعداد ۳۰۰۰ جزیره مسکونی است. مردم این کشور در سواحل جزایر و یا در دره‌ها و بخصوص در جزیره جاوه زندگی کرده و کشاورز می‌باشند. بیشتر جزایر اندونزی، غیر قابل سکونت هستند. این کشور، آب و هوای گرم و استوایی داشته و بارانهای موسمی سبب رونق کشاورزی می‌شود. سنتهای اسلامی با نفوذ اسلام در این کشور با عناصر اسطوره‌ای، حضرت آدم، نخستین حاکم جاوه قلمداد می‌شود. اما پس از گذشت چهار نسل، اخلاف او به عده‌ای از قهرمانان فرهنگی جاوه‌ای تبدیل می‌شوند که با خدایان هندو درهم می‌آمیزند. اندونزی نیز دارای مشخصاتی مشابه فیلیپین چه از لحاظ تاریخ استعمار و مبارزاتی و چه از لحاظ نژاد و سبک زندگی و امرار معاش می‌باشد. این کشور یکی از مستعمرات دوران نوین استعمار توسط کشور هلند به شمار می‌رود که اندونزی و مالزی را مستعمره خود در بخش هند شرقی قرار داده بود. نتیجتا مبارزات مردم آن نیز در همین زمان توسعه پیدا کرد. از قرن هفدهم، هند شرقی مهم‌ترین و سودآورترین بخش امپراطوری هلند به شمار می‌رفت. به غیر از اشغال کوتاه مدت بریتانیایی‌ها (۱۸۱۱ تا ۱۸۱۴) و قیامهای گاه گاهی محلی، هلند کنترل این کشور را تا ۱۹۴۲ حفظ کرد.

در این سال ژاپنی‌ها به این مستعمره هجوم آوردند و به عنوان آزاد کنندگان کشور از حکومت استعماری مورد استقبال اکثر اندونزیاییها قرار گرفتند. این تعلق خاطر در تاثیرپذیری نحوه مبارزات و روشهای رزمی آنان از ژاپن تاثیر به سزایی داشت. در کنار آن مردم اندونزی رسوم و آیینهای مشترک در میان نژادهای مشابه خویش مانند تایلند و ... را نیز از یاد نبرده و با تلفیق این روشها سیستم مبارزه‌ای ویژه‌ای به نام «پنچاک سیلات» در میان این مردم شکل گرفت. پنچاک سیلات واژه‌ایست که به هنرهای رزمی کشور اندونزی اشاره دارد. این نام در سال ۱۹۴۸ به عنوان یک اصطلاح واحد برای توصیف سبکهای مختلف رزمی اندونزی ابداع شد و از دو بخش پنچاک واژه مرسوم برای هنرهای رزمی در جاوه شرقی و مرکزی و سیلات واژه مرسوم در سوماترا تشکیل شد. در کاربرد امروزین اما معمولا پنچاک به بخشهای نمایشی این هنرهای رزمی و سیلات به جوهره جنگی و دفاع شخصی آن اشاره دارد.

۵- سبکهای تایلندی - کامبوجی - لائوسی:

کشور بودایی تایلند که قرنها به همراه کشورهای لائوس و کامبوج مجموعا به نام سیام شناخته می‌شد، شاهراه مذهب، فرهنگ و مهاجرت آسیای جنوب شرقی بوده است. تایلند کنوبی به سال ۱۲۳۸ ایجاد شده و برخلاف کشورهای منطقه، هیچگان مستعمره و تحت تسلط قدرتهای اروپایی نبوده است. این موضوع در سبکهای مبارزاتی آنان به این دلیل دارای اهمیت است که نمی‌توان برای مبنای شکل گیری آنها به دنبال سیستمهای مبارزاتی جهت آزادی از سلطه استعمارگران بود. زیرا کلمه تای به معنی آزادی است و تایلند یعنی سرزمین آزادی‌ها. قرنها پیش، مردمی از جنوب چین به تدریج به «سوخوتای» تایلند کنونی مهاجرت کرده و به تدریج در مناطق حاصلخیز کناره رودی در جنوب این کشور ساکن شدند. در اوایل قرن ۱۴، تایلندی‌ها شهر کوچکی را در سوخوتای بنا کرده و در اواسط این قرن نیز آنجا را به پادشاهی مستقل تایلند تبدیل کردند که پیدایش زبان ، فرهنگ و معماری این کشور هم متعلق به همین دوره است. تایلند محل تلاقی دو فرهنگ بزرگ آسیا یعنی چین و هند است. در زندگی روزمره تایلندی‌ها فرهنگ چینی‌ها اضافه شده در صورتیکه فرهنگ تایی عمدتا بودایی و برهمایی است. هند نفوذ قوی در فرهنگ تایی دارد. تایلند را اغلب با نام سرزمین لبخندها می‌شناسند. زیرا که مردم آن تقریبا همیشه در هر موقعیتی لبخند بر لب دارند. در تایلند معمولا با چسباندن دو کف دست به یکدیگر در مقابل سینه، به دیگران سلام می‌کنند که این حرکت وای نامیده می‌شود. مردم این کشور همانند بسیاری از فرهنگ‌های آسیایی، احترام بسیاری برای اجداد خود قائل هستند و در واقع یکی از مهمترین جنبه‌های فرهنگ آنهاست بطوریکه برای احترام به بزرگترهای خود، در مقابل آنها خم می‌شوند. افراد مسن‌تر نیز همیشه در تصمیمات یا مراسم خانوادگی نقش اول را دارند. تایلندی‌ها بسیار میهمانواز هستند اما در عین حال فاصله طبقاتی برای آنها مهم است. آنها انسانهایی صبور و اهل مدارا بوده و از رفتارهای تند و توهین آمیز دوری می‌کنند. تابلوهای آنها نیز بیشتر در زمینه مذهب و سلطنت است. به همین دلیل عناصر سلطنتی بر آنان و اعتقاداتشان تاثیر کامل نهاده است و شکل ‌گیری موی تای بعنوان روش مبارزه شاهان جهت تسخیر مقام پادشاهی (نه مبارزه مردمی در جهت آزادی) در اسطوره‌های آنان راه پیدا نموده است.

«موی تای» هنر رزمی و روشی است که در آن از ضربه‌های مشت، آرنج، زانو و پا استفاده می‌شود و قبلا ضربه‌ سر را نیز سلاح مجاز می‌دانستند. موی تای امتحان قدرت است و در آن از قسمتهای مختلف بدن و حتی اسکله‌های بدن بعنوان سلاحی در نبردها استفاده می‌شود و هیچ عضوی از بدن غیرفعال نمی‌ماند. در واقع می‌توان گفت که «موی تای» نبرد با سلاحهایی است که همیشه همراه آدمی است و افراد بشر بطور خدادادی از آن بهره‌مند هستند. موی تای به عنوان بخش ضروری فرهنگ تایلند از دوران کهن بر جای مانده است و افرادی که تای بوکسور بودند و یا در این رشته مهارت داشتند، اغلب لقب «مردان شریف» را می‌گرفتند. در دوران قدیم افرادی که می‌خواستند به فرمانروایی و حکومت دست یابند، مجبور بودند که از بین هجده سبک موی تای، چهار سبک آن را بیاموزند. این چهار سبک شامل «کانیکا» هنر حرکات بدن، «آتیاسا» تاریخچه اجداد قهرمان، «مایا» هنر مشت زنی و «مونتا» دانستن طلسم افسانه‌ای بود و به همین علت موی تای یکی از مهارتهای پادشاهان در زمانهای قدیم بوده است.

در گذشته مردم تایلند هنگام نبرد با کشورهای دیگر جهت تقویت روحیه نیروی خود دعاهای خاصی می‌خواندند و به شلوار و پیراهن سنتی از پارچه‌ و کمربندهای مخصوص به عنوان محافظ در مقابل نیروهای هیپنوتیزم کننده استفاده می‌کردند که به اختصار از آنها نام می‌بریم:

۱- مونگون (سربند): مردم تایلند بر این اعتقاد بودند که قدرتهای جادویی و هیپنوتیزم کننده به بالاترین قسمت بدن انسان یعنی سر تاثیر فراوان می‌گذارند. لذا مردها نوار پارچه‌ای را که علائم و نشانه‌های دعا بر آن نقش بسته بود، به دور سر خود می‌بستند. از این رو طرفداران سرسخت موی تای استفاده از «مونگون» را مرسوم نمودند.

۲- پراچیات (بازوبند): استفاده از پراچیات یا بازوبند از دیگر اعتقادات مردم تایلند بوده است. شواهد تاریخی و باستانی نشان می‌دهند که در گذشته‌های دور اغلب مبارزان تایلندی هنگامی که می‌خواستند به میدان جنگ وارد شوند، نوار باریکی را به دور بازوی خود می‌بستند و معتقد بودند این پوشش به آنها نیرو داده و آنها را از خطر محفوظ می‌دارد.

از گذشته‌های دور تاکنون، اردوهای کشورهای مختلف برای نیروهای نظامی خود نوعی موزیک را در نظر می‌گرفتند که در هنگام جنگ از آن برای تقویت روحیه نیروهای خود استفاده می‌کردند. از آنجایی که هنر موی تای در گذشته جزء تمرینات نیروهای نظامی و سربازان سرزمین تایلند بوده است، در حال حاضر در این کشور مبارزه و مسابقه «تای بوکسینگ» با صدای طبل و نوعی موسیقی همراهی می‌شود که بدین وسیله مبارزین را تحریک می‌نماید تا با تبادل ضربات سنگین از تحرک باز نمانند و یکدیگر را به مبارزه بطلبند. مردم تایلند موسیقی سنتی «سارما» در رینگ تای بوکسینگ را سمبلی از احترام و تکریم و آن را برای ایجاد حس قدردانی و تشکر از افرادی می‌دانند که تای بوکسور را به این مقام رسانده‌اند. بوکس لائوسی نیز از لحاظ تکنیکهای مورد استفاده بسیار شبیه موی تای بوده ولی حرکات مقداری شکننده‌تر اجرا می‌شوند.

نوشته: آقای علیرضا کمالی





نوع مطلب : مقاله و کتاب، 
برچسب ها :


پنجشنبه 8 دی 1390 :: نویسنده : حسن کاظمی

شش تکه کردن شکم

شاید جذاب ترین شکل در یک بدن ورزیده که کاملا بدن یک ورزش کار حرفه ای را از بقیه افراد جدا میکنند شکم شش تکه و تفکیک شده آنها است و فارغ از زیبایی و تناسب اندام شکم عضلانی در مبارزات و تحمل ضربات بسیار نقش مهمی را بازی می کند ، اما تنها عاملی که خیلی از ورزشکاران ما را از رسیدن به این پارامتر دور نگه میدارد .شاید تنبلی و سستی در انجام مرتب تمرینات شکم باشد چرا که تمرینات شش تکه شدن شکم یک سری تمرنات متوالی و پیوسته است که باید با برنامه ریزی اصولی و دقیق انجام شود که البته نقش رژیم غذایی را نباید نادیده گرفت که در مقالات آتی به ان نیز خواهیم پرداخت .

همانطور که گفته شد برنامه ریزی اصولی و بهتر انکه کوتاه مدت و کاربردی باشد بسیار به این مهم کمک می کند . در این مطلب برای طرفداران وب سایت بانک اطلاعات ورزشهای رزمی کتابچه ای آماده کرده ایم تا بتوانند تنها در طول 4 هفته با تمریناتی کاربردی بدون نیاز به دستگاه های بدنسازی و رفتن به باشگاه بدنسازی تنها با روزی چند دقیقه تمرین مرتب در خانه یک شکم شش تکه و فولادی داشته باشند .


برای دانلود روی آیکن مقابل کلیک کنید دانلود کتاب تمرینات شش تکه کردن شکم

تعداد صفحات کتاب :8 صفحه A4

به همراه عکس رنگی

حجم کتاب : 4.3مگابایت

ارائه شده از : www.Razmavar.com




نوع مطلب : مقاله و کتاب، 
برچسب ها :


پنجشنبه 8 دی 1390 :: نویسنده : حسن کاظمی

پیچ‌خوردگی یك نوع آسیب مفصلی است كه باعث كشیدگی و پارگی رباط می‌شود. رباط‌ها، نوارهای بافتی قوی‌ای هستند كه 2 استخوان را به هم متصل می‌كنند. پیچ‌خوردگی معمولا به دنبال حوادثی چون برخورد توپ به نوك انگشت یا افتادن روی انگشت رخ می‌دهد.
علائم پیچ‌خوردگی انگشت عبارتند از درد، تورم و درد با لمس انگشتان. در صورت پیچ‌خوردگی انگشت به مدت 20 تا 30 دقیقه روی آن كمپرس سرد بگذارید. هر سه ساعت تا یك روز این كار را تكرار كنید. وقتی در جایی نشسته‌اید دست خود را روی یك بالش و بالاتر قرار دهید تا ورم آن كمتر شود. مصرف داروهای ضددرد زیر نظر پزشك می‌تواند درد و تورم ناشی از پیچ‌خوردگی را كاهش دهد.
در نهایت طی دوره بهبودی می‌توانید با انجام حركات زیر و تقویت بیشتر انگشتان فرآیند ترمیم را سرعت بخشید. همچنین این حركات برای افرادی كه برای ورزش یا سایر فعالیت‌ها به انگشتانی قوی نیاز دارند توصیه می‌شود.

حركت اول

به كمك دست دیگر نوك انگشتان را بگیرید و آن را به آهستگی خم كنید. سپس مجددا آن را به حالت اولیه برگردانید. این حركت را به آرامی انجام دهید و در انتهای هر حركت 5 ثانیه مكث كنید. این حركت را 3 تا 5 نوبت در روز و هر نوبت 10 بار تكرار كنید.

حركت دوم

دست خود را مشت كنید. اگر انگشت آسیب‌دیده شما نمی‌تواند به حالت مشت درآید به كمك دست دیگر سعی كنید به مشت شدن آن كمك كنید. 5 تا 10 ثانیه در همین حالت بمانید. این حركت را 10 بار تكرار كنید.

منبع:www.seemorgh.com





نوع مطلب :
برچسب ها :


شنبه 3 دی 1390 :: نویسنده : حسن کاظمی

چوبدستی یا همان بو (bo) سلاحی در دسترس همگان که از قرنها پیش شاید به عنوان اولین سلاح انسان استفاده میشده است ، همچنین قرنهاست که به چوب دستی و شاید هم شمشیر به عنوان سمبل سلاح هنرهای رزمی نگریسته شده است .

چوب دستی یا بو (bo) ارزانترین و در دسترس ترین و ساده ترین نوع سلاح در ورزشهای رزمی به شمار میرود که همچنین پرکابرد‌ترین آنها هم تقریبا به شمار می رود .
بسیاری از اساتید چوب را مادر سلاحهای رزمی میدانند و برای آموزشهای آن به عنوان یک سلاح پایه ارزش زیادی قائل هستند .
بو (bo) علیرغم سادگی اش قابلیت های دفاعی و حمله ای فراوانی دارد و این علت آن است که هنوز این سنتی ترین سلاح ورزشهای رزمی جایگاه خود را حفظ کرده و خواهد کرد .
در گذشته بیشتر از چوب بامبو برای اینکار استفاده می شده که طی مراحلی خاص به مقاومت ذاتی این چوب نیز می افزودند .





نوع مطلب : سلاح سرد، 
برچسب ها :


شنبه 3 دی 1390 :: نویسنده : حسن کاظمی

غذاهایی که شکم شما را آب می کنند

قطع مصرف هله هوله

دکـتر لزلی بونسی از دانشگاه پترزبورگ، بخش پزشکی اظــهار می دارد:

بسیاری از آبنبات ها و اسنک ها شامل گـلیسـیرین و شــکر بالایی هسـتند. در معده به طور کامل هضم نمی شوند و این امر سبب می شود که شکم شما نفخ کند

بدوید (در حدود ۲ کیلومتر)

دکتر دیانا تیلور از دانشگاه کالیفرنیا، ایالت سنفرانسیسکو، بخش حفظ سلامتی معتقد است که:

ورزش های سنگین، فشار و تنش فراوانی را بر روی بدن شما وارد می آورند و همین امر موجب می شود که عضلات برای مدت زمان طولانی نرم و سست باقی بمانند. اما نرمش ملایم و متعادل (مثل یوگا و پیاده روی) به آب شدن چربی ها سرعت می دهد و مشکل شما را در مدت زمان کمتری حل می کند.

در مصرف نمک و ادویه زیاده روی نکنید

مصرف بیش از حد ادویه جات و نمک ها باعث می شود که شکم شما نفخ کند. یک چهارم فنجان سس کچاپ سه برابر مقدار سدیمی که بدن شما در طول روز نیاز دارد، را فراهم می سازد. یک قاشق سوپخوری سس سویا جایگزین مناسبی برای آن خواهد بود.

پتاسیم مصرف کنید

این ماده طبیعی ادرار آور بوده و اثر نفخ آور نمک را از بین می برد. می توانید آنرا در گوجه فرنگی، موز، ماهی قزل آلا، بادام و گیلاس پیدا کنید.

H۲Oبیشتری مصرف کنید

نوشیدن آب به میزان لازم، باعث می شود تا آبی که در بدن شما به دلیل وجود نمک جمع شده به آسانی خارج شود و نفخ شکمتان از بین برود.

۴ حرکت شکم که معجزه می کند!

  1. دراز نشست استاندارد
  2. دوچرخه
  3. دراز نشست عمودی
  4. ورزش پهلوها

۶ تصور غلط که باعث افتادگی شکم می شود

۱) برای سفت شدن شکم یاید حرکات مربوط به آن را هر روز انجام دهید
دلیل: عضلات شکم نیاز به استراحت و بهبودی دارند. در طول زمان استراحت است که ماهیچه ساخته می شود. کتی کیلر مربی و نویسنده کتاب تمرین های کتی برای هنر پیشگان اظهار می دارد که:

انجام تمرین های شکمی برای ۳ تا ۵ روز در هفته موجب می شود شما عضلات سفت، و شکم صافی پیدا کنید.
۲) تمرین کامل شکم نیم ساعت طول می کشد
دلیل: کیلر معتقد است.اگر نیم ساعت طول بکشد تا شما احساس کنید عضلات شکمتان در تحرک هستند، پس احتمالا حرکات را اشتباه انجام می دهید. ...نحوه انجام دادن حرکات را مجددا بازبینی نمایید و بر روی مدت زمان تمرکز نکنید. همیشه کیفیت مهم تر از کمیت است.
۳) دراز نشست خیلی آرام، عضلات را محکم تر می کند
دلیل: آنقدر که روند معمولی دراز نشست شما را لاغز می کند، آرام انجام دادن آن به آب شدن چربی ها کمک نمی کند. در حقیقت کندی در انجام حرکات اصلا سودمند نیست. تمرینات باید به شما در هر حالتی کمک کنند:

چه بخواهید وارد ورزش کیک بوکس شوید چه بخواهید یک چمدان را از روی زمین بلند کنید. در هر دو حالت ذکر شده شما کارهای خود را که در حالت اسلو موشن(slow motion) که انجام نمیدهید.
۴) بهترین زمان برای انجام حرکات شکمی، آخر تمرین ها می باشد
دلیل:گیلبرت ویلت محقق، فیزیوتراپیست و استاد دانشگاه نبراکسا، دانشکده علوم پزشکی می گوید:

هیچ فرقی نمی کند شما چه زمان ورزش های شکمی را انجام دهید، فقط درست انجام دادن و ثبات در تمرینات است که باید مورد توجه قرار گیرد. بنابراین بهترین زمان وقتی است که احساس کنید می خواهید تمرینات را انجام دهید. اما اگر می خواهید در ابتدای تمرینات حرکات مربوط به شکم را انجام دهید، اول باید خودتان را حسابی گرم کنید. هنگامیکه خون در گردش باشد، می توان به آسانی از بروز بسیاری از آسیب دیدگی ها جلوگیری کرد.
۵) با انجام حرکات پایلیت (Pilates )(حرکات بدن سازی که بر روی شکم انجام میشود) نمی توانید شکم خود را ۶ تکه کنید
دلیل: کیمبرلی لیون یک مربی خصوصی در لوس آنجلس معتقد است که:این حرکات بیشترین تاثیر را بر روی شکم شما می گذارند و اگر آنها را به همراه یک رژیم غذایی سالم انجام دهید، به طور حتم می توانید لایه های مورد نظر خود را بر روی شکم به وجود آورید. شکل شکم، قد و بلندی نیم تنه بالایی شما، جزء اموری هستند که به ژن هایتان ارتباط پیدا می کند.
۶) بدون وزنه و دستگاه نمی توانید شکم خود را آب کنید
دلیل: شما به هیچ وجه به وزنه نیازی ندارید، البته بسیاری از ورزشکاران برای اینکه توانایی و قدرت خود را افزایش دهند از وزنه استفاده می کنند. لیون می گوید:

بسیاری از دستگاهها و وزنه ها برای استفاده خانم ها طراحی نشده اند، اگر شما به طور مناسب در دستگاه قرار نگیرید، ممکن است فشار به قسمت های که نباید، وارد شود. او برای ما یک نصیحت دیگر هم دارد: به زمین بچسبید که هم موثر است هم ارزان و آنرا در هر جایی به راحتی می توانید پیدا کنید.

نتیجه بیشتر در زمان کمتر

لیو جردن، مربی تناسب اندام در مجموعه ورزشی اکینوکس در شهر نیویورک رازها را برای ما فاش می کند:
حرکات را کمی آرام تر انجام دهید: با چهار شماره بالا بیایید و با ۴ شماره به حالت اول باز گردید.
۵ تا ۱۰ ثانیه در دشوارترین حالت دراز نشست باقی بمانید.
حرکات خود را کم کم انجام دهید: این کار باعث می شود تا عضلات شکم از سایر ماهیچه ها جدا شده و تاثیر تمرینات مستقیما بر روی شکم وارد شود.

شکم خود را صاف کنید

انجام این حرکت به شما کمک می کند تا شکمتان را لاغر تر کنید. در حالی که صورتتان در مقابل زمین قرار دارد، بر روی شکم دراز بکشید. وزنتان را بر روی کمر و شکم بدهید و سعی کنید دست ها و پاها را از روی زمین بلند کنید. برای چند ثانیه در این وضعیت باقی بمانید. سپس به موقعیت اولیه باز گردید و یک مرتبه دیگر این حرکت را تکرار کنید.






نوع مطلب : مقاله و کتاب، 
برچسب ها :


پنجشنبه 1 دی 1390 :: نویسنده : حسن کاظمی

سانچیکو سلاحی است که ساختاری شبیه به نانچیکو دارد با این تمایز که نانچیکو دارای 2 تکه میباشد و یک متصل کننده که اغلب زنجیر است ولی سانچیکو دارای 3 تکه و دو قسمت متصل کننده می باشد
تاریخچه سانچیکو به زمانی دور بر میگردد ، گفته میشود که اوین بار استاد ساندا نانچیکو را با الهام گرفتن از نی یا بامبویی بلند که از دو قسمت شکسته بود به کار برد که در فیلم سی و ششمین مرحله شائولین که بر اساس زندگی این استاد ساخته شده نیز این مطلب نشان داده میشود .
در زمان گذشته معمولا سانچیکو از همان چوبهای بامبو ساخته میشده که با استفاده از کنف و یا چرم اسب تکه های آن به هم متصل بوده است . اما اکنون از چوب مخصوص و یا آلومینیوم یا پلاستیک فشرده برای ساخت آن استفاده میشود که نوع آلومینیومی آن دارای وزن کمتری میباشد .

هر قسمت از سه قسمت سانچیکو دارای طولهای مساوی می‌باشد که طول هر قسمت برابر 60 سانتی متر تا 70 سانتی متر است ، قطر هر قسمت از سانچیکو به صورتی است که براحتی در دست قرار می گیرد و کاملا دست به دور آن حلقه میشود و مشت بسته میشود قطر هر تکه از سه تکه سانچیکو حدودا 1.25 اینچ که معادل 3.2 سانتی متر است می باشد .
طول زنجیرهای متصل کننده هر قسمت از سانچیکو حدود 5 اینچ که معادل 12.7 سانتی متر است می باشد و در محل اتصال به صورت حلقه و پایه می باشد که پایه قابلیت چرخش دارد .
طول زیاد این سلاح میتوانید فاکتوری مناسب برای مبارزه با شمشیر و سلاحهایی با طول زیاد مانند نیزه باشد .
جالب است بدانید حرکات نمایشی آن شبیه به حرکت های چوب یا همان نیزه می باشد و حرکات نمایشی کاملا مشترکی نیز با آنها دارد .
یکی از موارد جالب و کاربردی استفاده از سانچیکو استفاده در مبارز هایی بوده که طرفین مبارزه بر روی اسب بوده اند که طول زیاد و قابلیت سانچیکو بسیار کار آمد بوده است .
حتی در صورتی که طرف مبرزه در حال فرار بوده از سانچیکو برای زمین زدن اسب استفاده میکردند به این صورت که آن را طوری پرتاب میکردند که دور پای اسب حلقه میشد و اسب به زمین میخورد .





نوع مطلب : سلاح سرد، 
برچسب ها :


پنجشنبه 1 دی 1390 :: نویسنده : حسن کاظمی

هنر رزمی هالا یک ورزش رزمی ایرانی می باشد که توسط استاد اسماعیل ملک جهانی (که در زمان ایجاد سبک تنها 19 سال داشند ) بنیان گذاری شده است.
این سبک رزمی از سال ۱۳۵۹ و در شهر تبریز حیات خود را آغاز نموده است و در سال ۱۳۷۹ توسط فدراسیون ورزشهای رزمی به رسمیت شناخته شده است.
لباسهای این سبک رزمی به رنگ سیاه می باشد - شبیه لباسهای کونگ فو توآ – با این فرق که نوارهای آبی در قسمت ساق پا و مچ دست و جلوی آن وجود دارد.
مرکز اصلی این سبک در شهر تبریز می باشد ولی این سبک در اقسا نقاط ایران دارای باشگاههای رزمی می باشد (در شهرهایی ماننده اصفهان و کرج و ارومیه و اهر و ... ) و عده ای شاگردان این سبک باشگاههایی را در سایر کشورهای جهان افتتاح نموده اند.

ویژگی های رزمی سبک هالا

نرمش ها و شیوه های تمرینی :

این سبک رزمی دارای نرمش های ویژه و منحصر بفردی می باشد که باعث افزایش فوق العاده نرمیت و قدرت پا می شود و هنرجویان این سبک به داشتن انعطاف بدنی فوق العاده و زدن ضربات پای عالی و حرکات پرنده ای و نمایشی زیبا و انجام حرکات سخت تعادلی معروف می باشند.

درجه بندی هنرجویان و موارد آموزشی :

به هنرجویان این سبک تا خط ۴ (شال بند سیاه یک ستاره) فرم های ترکیبی دست و پا و فرم های مبارزه نمایشی انفرادی و دو نفره و فرم های شکستن اجسام سخت و فرم های دفاع شخصی آموزش داده می شود و در کنار این فرم انواع ضربات دست و پا و حرکات پرنده ای و ژیمناستیک و بدنسازی رزمی آموزش داده می شود. و بعد از خط 4 انواع سلاح های سرد از قبیل چوب و نانچکو دو تکه ای و سه تکه ای و سای و تونفا و شمشیر و چاقو و ستاره و ... فرم های آنها تا شالبند سیاه 5 ستاره آموزش داده می شود.

درجات نهایی :

مراحل نهایی و درجات پایانی این سبک شامل لباس آبی و شالبند سرخ می باشد که گرفتن آنها مستلزم استادی کامل در ورزشهای رزمی و داشتن مهارت های ویژه می باشد که تاکنون بجز استاد اسماعیل ملک جهانی کسی موفق به گرفتن شالبند سرخ نشده است و هم اکنون بالاترین درجه ای که یکی از شاگردان استاد بدست آورده است شالبند سیاه 5 ستاره می باشد که مربوط به استاد مسعود ملک جهانی می باشد که برادر استاد اسماعیل ملک جهانی می باشند.

مسابقات سبک هالا

مبارزه :

مسابقات مبارزه ای هالا به دو روش برگزار می شود :1. مسابقات نیمه آزاد هالا یا بزوخوم : کلیه ضربات پا در این مسابقه به تمام نقاط بدن (بجز نقاط حساس مثل کشاله ران) آزاد می باشد و ضربات دست از گردن به پایین مجاز می باشد و کلیه فنون درگیری و دفاع شخصی و گرفتن حریف نیز آزاد می باشد اما این فنون گرفتن باید در ظرف 3 ثانیه اجرا گردند .در این مسابقات از وسایل ایمنی مثل کلاه و ساق بند و رو پابند و لثه بند و دست کش سبک با انگشتان باز استفاده می شود. و این مسابقات معمولا در سه راند ۲ دقیقه ای یا 2.5 دقیقه ای اجرا می گردد.2. مسابقات آزاد (داخل رینگ) هالا یا فول بزوخم : این مسابقات همانند مسابقات نیمه آزاد می باشد با این فرق که از دست کش های بوکس استفاده می شود و ضربات دست به صورت آزاد می باشد و این مسابقات در داخل رینگ برگزار می گردد.

سایر مسابقات :

این سبک دارای مسابقاتی در اجرای فرم ها و مسابقات فنون نمایشی و حرکات تعادلی و قدرتی و حرکات پرنده ای و ... می باشد.

چگونگی پیدایش این سبک :

استاد اسماعیل ملک جهانی پس از آنکه در سن ۱۸ سالگی پس از انجام تمرینات سخت و شبانه روزی به مقام استادی در ورزشهای رزمی نائل میشود و دارای مهارت های فوق العاده رزمی می گردد شروع به مطالعه و تحقیق در انواع سبک های رزمی و شیوه های تمرینی می نماید و بهترین ضربات و شیوه های تمرینی را گلچین نموده و همراه با تمرینات و فرم های ابداعی خود با نام هنر رزمی هالا به جامعه رزمی ایران عرضه می دارد. و بدین ترتیب هنر رزمی هالا در سال ۱۳۵۹ هجری شمسی و در حالی که استاد فقط ۱۹ سال داشتند حیات خود را آغاز نمود.

معنی کلمه هالا چیست؟

کلمه " ها " در زبان سانسکریت که زبان قدیم ایران باستان می باشد به معنی خورشید می باشد و کلمه " لا " در زبان عربی به معنای الله می باشد بنابراین هالا به معنای خورشید یکتاپرستی می باشد و نشانگر هویت ایرانی – اسلامی این سبک می باشد.لازم به ذکر است که اسامی ضربات و فرم های این سبک نیز به زبان سانسکریت می باشد که حاصل تلاش استاد اسماعیل ملک جهانی و کاوش وی در این زبان ایران باستان می باشد.





نوع مطلب : معرفی سبک واساتید، 
برچسب ها :




 
 
برچسب ها
پیوندها
آخرین مطالب